Ένας ήρωας κι ένας ύπουλος (μάλλον, πολλοί)

Σαν σήμερα 4/8 του 1072 πέθανε ο Ρωμανός Δ΄ ο Διογένης, ο ηττημένος της μάχης του Μαντζικέρτ, τυφλωμένος με φρικτό τρόπο, εξόριστος στην Προποντίδα από τους πολιτικούς του αντιπάλους. Ο Ρωμανός υπήρξε άνθρωπος με μεγάλες ικανότητες (γενναιότητα, ήθος, φιλοπατρία, ευθύτητα χαρακτήρα), θα αναδεικνυόταν ίσως ένας από τους σημαντικότερους αυτοκράτορες του Βυζαντίου αν δεν τον πολεμούσαν με λυσσώδη τρόπο οι Δούκες και γενικότερα η πολιτική αριστοκρατία της πρωτεύουσας. Στην πτώση του Ρωμανού συνέβαλε και ο Μιχαήλ Ψελλός, ο οποίος αν και υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους σοφούς του Βυζαντίου, ως άτομο διακρινόταν για την μικρότητα του, τον εγωισμό του και την ακόρεστη φιλοδοξία του. Η στάση του απέναντι στον Ρωμανό υπήρξε αχαρακτήριστη. Δεν ντράπηκε να στείλει επιστολή στο μελλοθάνατο Ρωμανό στην οποία λέει «πως δυσκολευόταν να πιστέψει πώς ένας τόσο αγνός και καλόψυχος ηγεμόνας που θα μπορούσε να συγκαταλεχθεί στους άγιους μάρτυρες είχε τόσο πολύ αδικηθεί από τη μοίρα!». Και συνεχίζει γράφοντας «πως ο θεός είχε αποφασίσει να του στερήσει το φως των ματιών του γιατί τον είχε κρίνει άξιο για άλλο υψηλότερο φως!» Και ενώ στην παραμυθητική του επιστολή υμνεί την αρετή του Ρωμανού, αντίθετα στη «Χρονογραφία» του γράφει πως ο Ρωμανός είχε τιμωρηθεί από τη θεία Πρόνοια γιατί είχε επιδιώξει να επιβάλει τυραννικό καθεστώς στο Βυζάντιο.

https://www.google.com/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=&cad=rja&uact=8&ved=2ahUKEwjBv_PMnqz5AhVqXvEDHftOD30QwqsBegQICBAB&url=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DrlW44dVjh2U&usg=AOvVaw09jjvH43phstw6sDgSYvjO